Παρουσίαση Ποιητικής Συλλογής «Υποκλίνομαι», Χρυσούλας Αλεξάνδρου
Καλοκαίρι 2018, Προαύλιο της Εκκλησίας της Παναγίας στην Κυπερούντα


Στίχοι: Χρυσούλα Αλεξάνδρου
Μουσική: Γεωργία Πέτρου Ευριπίδη
Ερμηνεία: Γιώργος Καζαμίας / Αννίτα Κανναουρίδου

"Να μου μιλάς όταν ξυπνάω,
καρδούλα μου, να μου μιλάς
Να με κρατάς όταν πονάω,
καρδούλα μου, μην το ξεχνάς

Φτάνει το τρένο, μάτια μου,
με τι καρδιά θα πάω πίσω
Φτάνει το τρένο μάτια μου,
με τι ψυχή θα σε αφήσω (Επωδός)
Φτάνει το τρένο μάτια μου,
χωρίς εσένα πώς θα ζήσω

Να μου το λες όταν σου λείπω
να μου το γράφεις τρυφερά
να με ακούς σε κάθε κτύπο
σε μια αγκαλιά να μ' ακουμπάς

Φτάνει το τρένο......χωρίς εσένα πώς θα ζήσω (Επωδός)

Να μ' αγαπάς όταν τα χάνω,
ψυχούλα μου, να μ' αγαπάς
Να με φιλάς σαν κάνω λάθη,
ψυχούλα μου μην το ξεχνάς

Φτάνει το τρένο......χωρίς εσένα πώς θα ζήσω" (Επωδός)

Collection


Παρουσίαση Ποιητικής Συλλογής «Υποκλίνομαι», Χρυσούλας Αλεξάνδρου
Καλοκαίρι 2018, Προαύλιο της Εκκλησίας της Παναγίας στην Κυπερούντα


Στίχοι : Χρυσούλα Αλεξάνδρου
Μουσική : Γεωργία Πέτρου Ευριπίδη
Ερμηνεία: Γιώργος Καζαμίας / Αννίτα Κανναουρίδου

"Δεν είναι ο καφές σαν χθες
δεν είναι η σιωπή σαν ψες
Άδειο τραπέζι στη γωνία
γύρω πολλοί και φασαρία

Κλείνεις τον πόνο μέσα σου
να μην τον δω
Κυλάει το δάκρυ απ' τα μάτια σου
το παίρνω εγώ
θα σ'το προσέχω, αγάπη μου, (Επωδός )
σαν φυλακτό
Φεύγει το δάκρυ από τα μάτια σου
το παίρνω εγώ
θα στο φυλάξω αγάπη σαν θησαυρό
πάρε το χέρι μου γλυκά
να φύγουμε απ' εδώ

Δεν είναι ο κόσμος σαν εχθές
δεν είναι τ' όνειρο σαν ψες
Κλείνουν τα φώτα στην πλατεία
κλείνουν οι σκέψεις
μια πορεία

Κλείνεις τον πόνο...απ' εδώ" (Επωδός )

Collection


Παρουσίαση Ποιητικής Συλλογής «Υποκλίνομαι», Χρυσούλας Αλεξάνδρου
Προαύλιο της Εκκλησίας της Παναγίας στην Κυπερούντα


Στίχοι: Χρυσούλα Αλεξάνδρου
Μουσική: Γεωργία Πέτρου Ευριπίδη
Ερμηνεία: Γιώργος Καζαμίας / Αννίτα Κανναουρίδου
Απαγγελία: Αννίτα Κανναουρίδου

"Δεν θέλω χάρτινες χαρές
και χειμωνιάτικες σκιές
θέλω το χάδι της βροχής
θέλω του ήλιου το φιλί

Να μου μιλάς, να σου μιλώ,
μάτια μου γλυκά, να ερωτευόμαστε (Επωδός )
Να με κοιτάς, να σε κοιτώ,
μάτια μου γλυκά, να ονειρευόμαστε

Δεν θέλω λέξεις δυνατές
και υποσχέσεις ηχηρές
Θέλω το χάδι της βροχής
θέλω του ήλιου το φιλί

Να μου μιλάς...να ονειρευόμαστε (Επωδός)

Δεν θέλω γκρίζες πινελιές
και παγωμένες συννεφιές
Θέλω το χάδι της βροχής
Θέλω του ήλιου το φιλί

Επωδός

Collection


Παρουσίαση Ποιητικής Συλλογής «Υποκλίνομαι», Χρυσούλας Αλεξάνδρου
Προαύλιο της Εκκλησίας της Παναγίας στην Κυπερούντα


Στίχοι: Χρυσούλα Αλεξάνδρου
Μουσική: Μιχάλης Μόζορας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μόζορας
Απαγγελία: Πέτρος Μαντράλης

"Έχω στο παραθύριν μου
πλατύφυλλην βασιλιτζιά
να΄ρκεσαι να μυρίζεσαι
να λάμπει ούλλη η γειτονιά

'Ενει το θέρος δροσερόν
γιατί έχω νιον όπου αγαπώ (Επωδός)
σαν το φεγγάριν το γρουσό
τα μάθκια του να πεθυμώ

Κάθε πουρνόν με την δροσιάν
έκοφκα που τα κλώνια της
τσιαι εστόλιζα σου τα μαλλιά
πριχού χαράξει στα βουνά

'Ενει το θέρος....να πεθυμώ" (Επωδός)

Collection


Τις περισσότερες φορές μας πνίγει επικίνδυνα ο φόβος πως όλα βαίνουν στραβά, πως ισχύει και θα ισχύει το δίκαιο του ισχυρότερου και πως τα δεδομένα δεν ανατρέπονται με όποιες προσπάθειες.
Ωστόσο, ένα πρωινό του φθινόπωρου, κατηφορίζοντας από το Τρόοδος προς το Λύκειο Λεμύθου σε μια στροφή απότομη πριν από τον Πρόδρομο και κοιτάζοντας ΒΑ στο βάθος του ορίζοντα, είδα την πόλη της Μόρφου στην αγκαλιά του πελάγους. Έτσι σαν νύμφη στην αγκαλιά των εραστών που χρόνια τώρα την ποθούσαν και που βέβηλα την άρπαξαν.
Η σκέψη μου χάθηκε εκεί, στην κατεχόμενή μας γη και χωρίς καλά - καλά να το προλάβω, πείστηκα πως η φυσική νομοτέλεια και η τάξη των πραγμάτων επιβάλλει την κάθαρση.
Έτσι λοιπόν, όσοι ξεπερνούν το μέτρο και υπερβαίνουν τα φυσικά όρια θα τιμωρηθούν κάποια στιγμή και θα αποκατασταθεί η διασαλευθείσα ισορροπία.
Είναι ο πανάρχαιος νόμος της φύσης και το μοτίβο της αρχαιοελληνικής φιλοσοφίας που ισχύει και θα ισχύει. Για μένα είναι δόγμα!
Οι «εραστές» που αρπάζουν βάναυσα πατρίδες, που καταστρέφουν όνειρα, ψυχές και συναισθήματα, που ασελγούν σε ό,τι ωραίο θα τιμωρηθούν. Οι ίδιοι θα επισύρουν προς αυτούς την τιμωρία, οι ίδιοι γιατί ζουν στο σκοτάδι και στην καταχνιά.
Η φιλοσοφία αυτή συνίσταται σε κάθε έκφανση και πτυχή της ανθρώπινης συμπεριφοράς.
Η ποιητική συλλογή «Στην καταχνιά των εραστών» βασίζεται σε αυτή τη σχέση της «Ύβρης/Νέμεσης/Τίσης/Κάθαρσης».
Η σχέση αυτή προοιωνίζει την αισιόδοξη πτυχή της καθημερινότητάς μας, το φως που υπερκερεί και θολώνει το σκοτάδι...

Collection


Η ποιητική συλλογή μου «Υποκλίνομαι» η δεύτερη στη σειρά είναι και αυτή μία κατάθεση ψυχής. Είναι μία σωτήρια λέμβος που με κράτησε και με έβγαλε προς το φως, όταν πνιγόμουν ασθματικά και επικίνδυνα σ’ αυτόν τον κόσμο τον αλλόκοτο και τον παράταιρο.
Είναι μια συνομιλία ένδον, εκ βαθέων και προς τα έξω, με το alter ego, τον άλλο μου εαυτό, ο οποίος είτε του δίνω, είτε όχι την ευκαιρία αυτός είναι εκεί, να με ακούει, να με καθοδηγεί, να μου χαμογελά, να με κρίνει και να με στηρίζει, να με αφυπνίζει και να πορεύεται στο πλάι μου, πιστός και αυθεντικός.
Η συλλογή αυτή συνιστά μια βιοθεωρία και μια πεποίθηση ζωής.
Ήθελα λοιπόν μέσα από την ποίηση, αφενός να σκιαγραφήσω με πλήρη συναίσθηση και ξεκάθαρη ματιά την ανάλγητη και αντιφατική εποχή που διανύουμε, την νεφελώδη και αλλοτριωμένη περιρρέουσα ατμόσφαιρα, που μας κατακλύζει καθημερινά.
Αφετέρου, ήθελα να ιχνογραφήσω με πάθος την άλλη όψη της ζωής που δίνει χρώμα αλλιώτικο μες την ψυχή και ελπίδα στα κουρασμένα βράδια. Ήθελα να προβάλω την επιβολή της ισορροπίας στην τάξη των πραγμάτων που απορρέει από τη φυσική νομοτέλεια της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας και που θέλει στο τέλος να υπερισχύει της ζοφερής όψης της ζωής. Που θέλει να υπερισχύσει το φως, το συναίσθημα, η αλήθεια, οι αξίες και το ήθος, η κάθαρση, η λύτρωση.
Η ψυχή μας κρύβει έναν τεράστιο πλούτο, μια ιδιαίτερη αξιοπρέπεια και μια απίστευτη δύναμη που μπορεί ρεαλιστικά να αναμετρηθεί με το σκοτάδι, να παλέψει τα αδιέξοδα, τον πόνο, την προδοσία κ την εκμετάλλευση, τη διάψευση και την απογοήτευση, την ματαίωση και την παραίτηση, την γείωση και την αποτυχία. Μπορεί να μετουσιώνει τα μελανά σημεία σε φως, τον πόνο σε βάλσαμο, την ασκήμια σε ομορφιά, το τέλμα σε μουσική.
Υποκλίνομαι, λοιπόν, σε αυτό το μεγαλείο, στο μεγαλείο του κόσμου, και πορεύομαι μαζί του...

Collection


Ποιήμα για την συνεστίαση της Πέμπτης τάξης του Δημοτικού σχολείου Καλοψίδας, Σχολικής Χρονιάς 1972-1973.
Στίχοι: Αντώνης Χριστοδούλου
27-11-2015

Collection


Έκδοση και προλεγόμενα από τον Κύπρο Χρυσάνθη, Πνευματική Κύπρος, Λευκωσία 1982.

Collection


Μητσάκης Κ. " Ο ποιητής Κύπρος Χρυσάνθης" ( Η συμβολή της Κύπρου στη Νεοελληνική Λογοτεχνία)
Ελληνικός Πνευματικός Όμιλος Κύπρου, Λευκωσία 1990.

Collection


Μιχαηλίδης, Βασίλης " Η 9η Ιουλίου του 1821 εν Λευκωσία (Κύπρου)"
Αναλύει: Χρύσανθος Στ. Κυπριανού
Προλόγισε: Κύπρος Χρυσάνθης
Νεοελληνική Βιβλιοθήκη Αρ. 5
Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών
Ελληνικός Πνευματικός Όμιλος Κύπρου, Λευκωσία 1982

Collection