Ο Κυριάκος ήταν το δεύτερο από τα τέσσερα παιδιά του Γιαννή Χ. Καπιτάνου από το Πελένδρι και της Μυροφόρας Κωνσταντή Βασίλη Πουπούτση, της παλιάς οικογένειας Κυριάκου Κωνσταντή Μιχαήλ Κορόφκια της Κυπερούντας που μετοίκησε στο Άγιο Θεόδωρο. Στρατεύτηκε στις 27.8.1941 με τον κωδικό CY18233. Μετά την αποστράτευσή του νυμφεύθηκε στον Άγιο Θεόδωρο Σολέας με την Ανδρονίκη Θεοχάρη Γιακουμή, με την οποία απέκτησαν επτά παιδιά (Μαρία, Γιαννούλα, Χαρούλα, Τάκη, Ανδρέα, Ευέλθοντα και Ηρούλα).

Collection


Γιος του Γιωρκή Γιαννή Ππαλάζη της παλιάς οικογένειας Χατζησάββα Γεωργίου Ππαλάζη των Στρεμμάτων και της Σταθούς Χριστοδούλου Κότσαπα. Ο Στυλιανός κατατάγηκε νεαρός στις 7.12.1939 στο Κυπριακό Σύνταγμα με τον κωδικό CY697. Μετά την αποστράτευσή του εργάστηκε ως αμιαντωρύχος και στη δεκαετία του 1960 ως αυτοκινητιστής. Περί το 1949-50 νυμφεύθηκε την Κυριακού Γιαννή Θεοδουλή, της παλιάς οικογένειας Χατζηνικόλα-Πιερή, με την οποία απέκτησαν τρία παιδιά (Νίκη, Χαρίκλεια, Γιώργος).

Collection


Γιος του Θεόδωρου Αργυρού Ματσέντου της παλιάς οικογένειας Χατζηιωάννου-Παπαλοΐζου των Σπηλιών-Λιβαδιού και της Παρασκευούς Στυλιανού Μ. Κοιλιάρη «Καρτζιούλη» της παλιάς οικογένειας Χατζηνικόλα-Πιερή. Ο Στυλιανός κατατάγηκε (άγνωστο πότε-ίσως μαζί με τον αδελφό του Κυριάκο στις 4.12.1940) στο Κυπριακό Σύνταγμα με τον κωδικό CVF201. Μετά την αποστράτευσή του εργάστηκε ως αμιαντωρύχος και αργότερα στη Λευκωσία ως κατασκευαστής μωσαϊκών. Τη δεκαετία του 1950 νυμφεύθηκε στις Δύμες την Παρασκευού Γιωρκή Κυρ.Τσαγγάρη, με την οποία απέκτησαν 4 παιδιά (Γιώργος, Θεοδώρα, Ελένη, Μαρίνα)

Collection


Ο Ηρόδοτος ήταν το τρίτο από τα τέσσερα επιζήσαντα παιδιά του Κυριάκου Χαραλάμπους Τσαγγάρη-Πίττα από την Αγία Ειρήνη-Καννάβια και της Κυριακούς Μιχαήλ Φελλά της παλιάς οικογένειας Γιαννή Μιχαήλ Φελλά των Χανδριών. Στρατεύτηκε στις 5.12.1940 με τον κωδικό CY15514. Ο μεγαλύτερός του αδελφός Ηρακλής στρατεύτηκε αργότερα από τα Σπήλια στις 2.5.1944. Μετά την αποστράτευσή του ο Ηρόδοτος νυμφεύτηκε στον Αγρό την Μερόπη Σπύρου Λαζαρή, με την οποία απέκτησαν δυο παιδιά τον Κυριάκο και τη Μαρία. Σε όλη τη ζωή του ο Ηρόδοτος ασχολήθηκε ως αυτοκινητιστής.

Collection


Ένα από τα παλαιότερα έθιμα του γάμου στην Κυπερούντα και στα χωριά της Πιτσιλιάς ήταν μέχρι πρόσφατα «ο χορός του νέου ανδρογύνου» ο πρώτος χορός του νέου ανδρογύνου. Παλαιότερα γινόταν κατά το βράδυ της Δευτέρας μετά την Κυριακή του γάμου. Τα τελευταία χρόνια γίνεται κατά κανόνα περί το μεσονύκτιο της Κυριακής του γάμου, αφού ο εορτασμός του γάμου περιορίστηκε πλέον από μια βδομάδα σε μια μέρα. Κατά τη διάρκεια του χορού οι συγγενείς και οι φίλοι του νέου ξευγαριού «πλουμίζουν», δηλαδή φιλοδωρούν με χρήματα το νέο ζευγάρι. Παλαιότερα τα χρήματα τοποθετούνταν σε ένα πιάτο που βρισκόταν στο τραπέζι υποδοχής. Αργότερα, στις δεκαετίες 1970-2010, καθιερώθηκε το καρφίτσωμα των χαρτονομισμάτων μεταξύ τους σε μορφή αρμαθιάς και το κρέμασμά της από τους ώμους ή ακόμη και σε μορφή στέμματος στο κεφάλι των νεονύμφων.
Στη φωτογραφία φωτογραφίζονται με το ανδρόγυνο (Μάριος, γιος του Δημήτρη Αγαπίου-Βυζακιά και Κυριακούς Μ. Μουστακά-Κυπερούντα) σε ανάμνηση του γεγονότος η νονά του πατέρα του γαμπρού (Αγάπιου Μιχάλη Δ. Αγαπίου και Ιουλίας) Παρασκευού Αλέξανδρου Βαλιαντή με τον σύζυγό της Παναγή Αντώνη Αντωνιάδη, αμέσως μετά που πλούμισαν το ανδρόγυνο

Collection


Η φωτογραφία πιθανόν να λήφθηκε στον Αμίαντο στην πανήγυρη του Αϊ-Μάμα αρχές της δεκαετίας του 1960. Αναγνωρίζονται στο μέσον οι κοπέλες της εποχής Ελευθερία Χαραλάμπους και Παναγιώτα Νικολαΐδη-σύζυγος Ανδρέα Ι. Περατικού

Collection


Το λιτό μήνυμα στις 12.4.2018 έγραφε: «Απεβίωσε ο Γιαννάκης Πολεμιδιώτης “μπουζουξιής”. Η κηδεία του θα γίνει αύριο 13.4 από την εκκλησία Αγίου Νικολάου στη Λεμεσό». Ο Γιαννάκης ήταν γιος του Ανδρέα και της Χριστίνας Πολεμιδιώτη από τη Φασούλα. Γεννήθηκε το 1944 στη Φασούλα και από τα εφηβικά του χρόνια μαθήτευσε και ασχολήθηκε ως οικοδόμος. Το 1961 η δουλειά του τον έφεραν με τον εργολάβο στην Κυπερούντα κατά την ανέγερση του νέου Δημοτικού Σχολείου, όπου το πεπρωμένο του έταξε κατά τον γάμο του Κυριάκου Ι. Πελεκάνου «Κότσινου» στις Δύμες να γνωρίσει τη 16χρονη «Χριστούλα του Ανδρέα Βρόντη» και να μείνει μόνιμος εραστής και εκλεκτός πολίτης της Κυπερούντας. Ο γάμος έγινε το 1963. Εκτός από το επάγγελμα του κτίστη ο Γιαννάκης έμαθε ενωρίς και την τέχνη του μπουζουκιού, που ήταν τότε νεοφερμένο από την Ελλάδα μουσικό όργανο και στην οποία εξελίχθηκε σε δεξιοτέχνη. Ήταν βασικό μέλος του μουσικού σχήματος αρχικά με τους Νικόλα Προκοπίου στο βιολί, Σταύρο Χρυσάνθου στο ακορντεόν και Χαμπή Ιωάννου-Σίγκερ στα κρουστά. Με τον Γιαννάκη αρχικά και τον νεαρό Σωτήρη Ν. Προκοπίου το μπουζούκι καθιερώθηκε στους γάμους της ευρύτερης περιοχής από τα τέλη της δεκαετίας του ΄60. Αργότερα τον Νικόλα Προκοπίου αντικατέστησε στο βιολί ο Νίκος Χαραλάμπους από τα Χανδριά. Για αρκετά χρόνια η οικογένεια διέμενε στην Κυπερούντα, όπου ο Γιαννάκης ασκούσε και τις δυο του δουλειές. Τον Σεπτέμβρη του ο Γιαννάκης 1980 αγόρασε ταξί και μετοίκησε στη Λεμεσό όπου οι ευκαιρίες εργασίας ήταν αυξημένες. Με τη Χριστίνα απέκτησαν δυο παιδιά τη Χρυστάλλα και τον Ανδρέα και 3 εγγόνια (Χριστίνα, Άριστος, Γιάννης). Κατά τα τελευταία 6-7 χρόνια ο Γιαννάκης βασανίστηκε πολύ από δύσκολη μορφή άνιας, από την οποία και υπέκυψε.

Collection


Απεβίωσε στις 22 και κηδεύτηκε στις 24.3.2018 ο «Ινδο-Κυπερουντιώτης» Ίσκε Σάνγκας, σύζυγος της Κυριακής Βασίλη Χ"Ξενοφώντος, της μεγάλης παλιάς οικογένειας των Ππαλάζηδων, ο πρόγονος των οποίων Χατζησάββας Γιωρκή ήλθε στην Κυπερούντα κατά πάσα πιθανότητα περί το 1770 από τον οικισμό Στρέμματα. Ο Ίσκε ή Σάνγκας, όπως ήταν περισσότερο γνωστός, γεννήθηκε στην Πολιτεία Pundjub [Πενταποταμία] της Ινδίας. Ανδρώθηκε και παντρεύτηκε στην Ινδία, όπου και απέκτησε δυο γιους, που βρίσκονται στην Αμερική. Στη συνέχεια εργάστηκε για αρκετά χρόνια ως ναυτικός, μέχρι που η roda του πλοίου τον φέρνει περί το 1980 στη Λεμεσό και το 1982 τον βρίσκουμε να εργάζεται στον εκ Μονιάτη Γιάλλουρο, που του προξένεψε την Κυπερουντιώτισσα Κυριακού Βασίλη Ξενοφώντος, η οποία τότε εργαζόταν στο Τρόοδος, Παντρεύτηκαν τον Σεπτέμβρη του 1983 στην Αγια-Μαρίνα και ο Σάνγκας πολιτογραφήθηκε Κυπερουντιώτης. Με την Κυριακή απέκτησαν 4 γιους, όλους στη 10ετία του 1980: Χρίστο, Στέλιο, Βασίλη και Αντώνη, καθώς και ένα εγγόνι την Παναγιώτα.
Ο Ίσκε εργάστηκε κατά διαστήματα είτε ως φορτηγατζής στον Α. Μάντη, είτε στο φράγμα Άλασσας, στο ξενοδοχείο Παπαπέτρου στο Τρόοδος, ως πλανόδιος πωλητής στα πανηγύρια, ως μαγαζάτορας souvenir στο Τρόοδος (η σύζυγος του), ως μαγαζάτορας δώρων-παιγνιδιών στην Κυπερούντα, κ,τ.λ.
Τα τελευταία λίγα χρόνια έπαθε μερική αναπηρία και φιλοξενούταν σε γηροκομείο της Λευκωσίας. Από συσσωρευμένα προβλήματα υγείας, αδυνάτισε η καρδία του και υπέκυψε στις 22.3.2018 και κηδεύτηκε από την Αγία-Μαρίνα στις 24.3.2018 στην Κυπερούντα.

Collection