Στα πλαίσια του ετήσιου Φεστιβάλ Κυπερούντας 4-5.8.2018 φιλοξενήθηκε από το Θ.Ο.Ι το χορευτικό συγκρότημα του Συλλόγου Ράχης Πιερίας «ΤΑ ΠΑΤΡΙΑ» και υπογράφηκε ανάμεσα στα δύο Σωματεία Πρωτόκολλο Αδελφοποίησης. Περιλάμβανε χορούς από το χορευτικό συγκρότημα του Θ.Ο.Ι. και τους φιλοξενούμενους από τη Ράχη Πιερίας, καθώς και μουσικό πρόγραμμα με τον Γιώργο Σταματάρη

Collection


Στα πλαίσια του ετήσιου Φεστιβάλ Κυπερούντας 4-5.8.2018 φιλοξενήθηκε από τον Θ.Ο.Ι. το χορευτικό συγκρότημα του Συλλόγου Ράχης Πιερίας «ΤΑ ΠΑΤΡΙΑ» και υπογράφηκε ανάμεσα στα δύο Σωματεία Πρωτόκολλο Αδελφοποίησης. Περιλάμβανε χορούς από το χορευτικό συγκρότημα του Θ.Ο.Ι. και τους φιλοξενούμενους από τη Ράχη Πιερίας, καθώς και μουσικό πρόγραμμα με τον Γιώργο Σταματάρη

Collection


Το καφενείο παρά τη δεξαμενή Κυπερούντας ο «καφενές του Μιχαήλη», όπως είναι γνωστός, κτίστηκε περί το 1958 από τον Μιχάλη Κ. Χατζηχαραλάμπους και συνέβαλε στην αποσυμφόρηση των άλλων 4-5 καφενείων της κεντρικής πλατείας. Όταν αργότερα ο καφετζής Μιχάλης εργοδοτήθηκε μόνιμα στη Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κυπερούντας, τον καφενέ ανέλαβε η σύζυγός του Μαρία, η οποία τον λειτούργησε με επιτυχία για μερικές ακόμη δεκαετίες.
Κατά την περίοδο των δεκαετιών 1950-70 τα καφενεία ήταν το κέντρο συγκέντρωσης σχεδόν όλων των ανδρών της κοινότητας το πρωί πριν φύγουν για τη δουλειά και το βράδυ, όταν επέστρεφαν και μέχρι η σύζυγος να ετοιμάσει το δείπνο. Κατά κανόνα τα καφενεία διέθεταν ραδιόφωνο, που στις δεκαετίες 1950- 70 ήταν η μοναδική πηγή πληροφόρησης για τα συμβαίνοντα, αφού εφημερίδες έφθαναν μόνο τις Κυριακές. Έτσι οι θαμώνες συνδύαζαν τον καφέ με την πληροφόρηση αλλά και τη συζήτηση μεταξύ των συγχωριανών για τα διάφορα θέματα της κοινότητας ή και δικού τους ενδιαφέροντος. Ήταν τόπος όπου μπορούσε ένας να συναντήσει τον άλλο δίχως να χρειασθεί να πάει στο σπίτι του. Η παρακμή των καφενείων άρχισε στη δεκαετία του 1990, ως αποτέλεσμα της αποκέντρωσης των οικιών βάση της νέας Πολεοδομικής νομοθεσίας που επέτρεψε την ανέγερση μεμονωμένης κατοικίας σε όλη τη γεωργική γη και έτσι έπαψε σταδιακά να λειτουργεί το κέντρο των οικισμών. Σε αυτό συνετέλεσε και η επικράτηση της τηλεόρασης και του τηλεφώνου που συνέργησαν στην απομόνωση των κατοίκων

Collection


Στη φωτογραφία αναγνωρίζονται από αριστερά οι Κυπερουντιώτες Ιωάννης Ελευθερίου και Μιχαήλ Κ. Χατζηχαραλάμπους, ξένος δάσκαλος παγοδρομιών, Ηλίας από Κ. Αμίαντο και Θεόδωρος Κ. Μικέλλη επιστάτης Δημοσίων Έργων

Collection


Για να πραγματοποιήσουν το μεγάλο ταξίδι-προσκύνημα στους Αγίους Τόπους οι ενδιαφερόμενοι έπρεπε να παραδώσουν στον πράκτορα του ταξιδιού φωτογραφία τους, για να εκδοθεί το ομαδικό ταξιδιωτικό έγγραφο «πάσο». Η φωτογραφία είναι αλλοιωμένο από τον χρόνο - αντίγραφο της φωτογραφίας εκείνης

Collection


Το Πάσχα του 1955 οργανώθηκε από την Κυπερούντα ομάδα από 22 άτομα (μερικά από τις Δύμες, Ποταμίτισσα και Αγρίδια), η οποία ταξίδεψε με το πρακτορείο Λοΐζος ΒΟΓΙΑΣ στους Αγίους Τόπους για προσκύνημα. Οι προσκυνητές μεταξύ άλλων βαπτίζονταν στον Ιορδάνη ποταμό και έπαιρναν τον τίτλο του χατζή. Οργανωτής της ομάδας ήταν ο Χ"Μιχαήλ Χαραλάμπους Ψαλίδης, ο οποίος είχε ήδη από το 1952 ταξιδέψει στους Αγίους Τόπους με τον κουμπάρο του Χ"Κώστα Ξενοφώντος από τον Αστρομερίτη. Στη φωτογραφία φαίνονται οι προσκυνητές της Κυπερούντας στα Ιεροσόλυμα

Collection


Από τη δεκαετία του 1940 ο Μιχάλης Χαραλάμπους και από τη δεκαετία του 1950 ο Ανδρέας Κ. Ππάλης υπηρέτησαν αμισθί την κοινότητα ως ιεροψάλτες μέχρι το τέλος του 20ού αιώνα. Ο πρώτος είχε μάθει τη ψαλτική καθώς και λίγη Βυζαντινή μουσική από τον δάσκαλο Αχιλλέα Λογγίνο και διαδέχτηκε στο αριστερό ψαλτήρι τους παλαιότερους πρακτικούς ψάλτες Νικόλα Χ"Θεόδωρου, Γ. Παπαβασιλείου, Γιαννή Μ. Ππαλάζη και Δημήτρη Γ. Φελλά. Ο δεύτερος ήταν αρχικά βοηθητικός του καλλίφωνου με καλές γνώσεις βυζαντινής μουσικής Μιχαήλ Χ"Γεωργίου «Πασιή» στο δεξί ψαλτήρι και αργότερα, μαζί με τον Μ. Προκοπίου, «τράβηξαν το κουπί» μέχρι το τέλος του 20ού αιώνα

Collection


Ένα από τα παλαιότερα έθιμα του γάμου στην Κυπερούντα και στα χωριά της Πιτσιλιάς ήταν μέχρι πρόσφατα «ο χορός του νέου ανδρογύνου» ο πρώτος χορός του νέου ανδρογύνου. Παλαιότερα γινόταν κατά το βράδυ της Δευτέρας μετά την Κυριακή του γάμου. Τα τελευταία χρόνια γίνεται κατά κανόνα περί το μεσονύκτιο της Κυριακής του γάμου, αφού ο εορτασμός του γάμου περιορίστηκε πλέον από μια βδομάδα σε μια μέρα. Κατά τη διάρκεια του χορού οι συγγενείς και οι φίλοι του νέου ξευγαριού «πλουμίζουν», δηλαδή φιλοδωρούν με χρήματα το νέο ζευγάρι. Παλαιότερα τα χρήματα τοποθετούνταν σε ένα πιάτο που βρισκόταν στο τραπέζι υποδοχής. Αργότερα, στις δεκαετίες 1970-2010, καθιερώθηκε το καρφίτσωμα των χαρτονομισμάτων μεταξύ τους σε μορφή αρμαθιάς και το κρέμασμά της από τους ώμους ή ακόμη και σε μορφή στέμματος στο κεφάλι των νεονύμφων.
Στη φωτογραφία φωτογραφίζονται με το ανδρόγυνο (Μάριος, γιος του Δημήτρη Αγαπίου-Βυζακιά και Κυριακούς Μ. Μουστακά-Κυπερούντα) σε ανάμνηση του γεγονότος η νονά του πατέρα του γαμπρού (Αγάπιου Μιχάλη Δ. Αγαπίου και Ιουλίας) Παρασκευού Αλέξανδρου Βαλιαντή με τον σύζυγό της Παναγή Αντώνη Αντωνιάδη, αμέσως μετά που πλούμισαν το ανδρόγυνο

Collection


Στη φωτογραφία μαζί με το ζεύγος, που γιόρταζε τα γενέθλιά του Παναγή, φαίνονται τα έξι παιδιά τους: Αντώνης, Νίκη, Μαρία, Ρένος Χριστάκης, Αλεξάνδρα, τα 17 εγγόνια [(Πανίκος, Σεβαστή, Παρασκευή, Ιωάννα), (Σέργιος, Παναγιώτης), (Παρασκευή, Αυγούστα, Δήμητρα), (Μαρία, Παναγιώτης, Ραφαηλία), (Παναγιώτης, Άνδρεα), (Παναγής, Στέλιος, Παρασκευή)], καθώς επίσης μερικά από τα 16 τους δισέγγονα

Collection