Η φωτογραφία λήφθηκε σε φωτογραφείο στην Αμμόχωστο αλλά η πρωτότυπη χάθηκε κατα την Τουρκική εισβολή του 1974. Το συγκεκριμένο αντίγραφο διασώθηκε διότι βρισκόταν στα χέρια συγγενών της Αστέρως στις ΗΠΑ.

Αριστερά αναγνωρίζεται η Δέσπω και δεξιά η Αστέρω Μενοίκου. Σ΄ αυτή την τρυφερή ηλικία η Δέσπω Μενοίκου παρακολουθούσε μαθήματα Αγγλικών, πιάνου για έξι χρόνια και μπαλέτου για δύο χρόνια στο Λύκειο Ελληνίδων Αμμοχώστου. Το Λύκειο Ελληνίδων Αμμοχώστου ήταν ένα μουσικό σχολείο, το οποίο δρύθηκε το 1930 από την Μαρία Π. Ιωάννου. Η Δέσπω θυμάται «Κάθε χρόνο ερχόταν από την Ελλάδα εξεταστής, ο κύριος Αρβανιτάκης, ο οποίος μας εξέταζε στο πιάνο. Μου έδινε βαθμολογία πάντα άριστα και φυσικά με το σχετικό δίπλωμα». ΄Οσον αφορά το μπαλέτο θυμάται «Στο τέλος κάθε χρονιάς γινόταν μια μουσική εκδήλωση στην οποία παρευρίσκονταν οι μαθητές με τα μουσικά τους όργανα καθώς και οι κοπέλες που παρακολουθούσαν μαθήματα μπαλέτου και παρουσίαζαν πρόγραμμα ως μπαλαρίνες. Επίσης μέσα από τις παιδικές τους αναμνήσεις, η Αστέρω και η Δέσπω θυμούνται μια χρονιά σε εκδήλωση μεταμφιεσμένων, στο Λύκειο Ελληνίδων Αμμοχώστου, η Αστέρω ντύθηκε κοκκινοσκουφίτσα και η Δέσπω ντύθηκε Σπανιόλα. Η Αστέρω θυμάται: «Μου είπε η μητέρα μου όταν έρθει η σειρά σου να παρουσιαστείς στην σκηνή να πεις ‘είμαι η κοκκινοσκουφίτσα’. «Εγώ από τον φόβο μου το επαναλάμβανα συνεχώς μέσα μου για να μην τα χάσω εκείνη την στιγμή. Όταν ήρθε η ώρα βγήκα στην σκηνή και το είπα».

Collection


Αριστερά αναγνωρίζεται η Δέσπω και δεξιά η Αστέρω Μενοίκου. Η φωτογραφία λήφθηκε στο Φωτογραφείο Βασιλείου στην Αμμόχωστο αλλά η πρωτότυπη χάθηκε κατα την Τουρκική εισβολή του 1974. Το συγκεκριμένο αντίγραφο διασώθηκε διότι βρισκόταν στα χέρια του θείου τους (αδελφού του πατέρα τους) ο οποίος διέμενε στις ΗΠΑ. Η Δέσπω επισκέφθηκε τους δύο θείους της σε ένα ταξίδι της στην Αμερική με τον σύζυγο της και πήρε από τον ένα θείο τις παιδικές φωτογραφίες. Όταν η Δέσπω έδωσε στην Αστέρω αυτές τις φωτογραφίες, αυτή άρχισε να κλαίει. Η αδελφή της τότε την ρώτησε γιατί κλαίει. Και εκείνη της απάντησε "επειδή δεν ξέρω πώς ήμουν ως παιδί". Τα κατέστρεψαν όλα οι Τούρκοι. Δεν πήρε τίποτε η οικογένεια όταν εγκατέλειψε το σπίτι της το 1974. Μόνο τα κοσμήματα τους, όλα τα άλλα τα άφησαν πίσω. Όταν το 1990 η Αστέρω πήγε στο σπίτι της στην Αμμόχωστο με την δημοσιογραφική της ιδιότητα, το πρώτο πράγμα που ζήτησε από την Τουρκοκύπρια που διέμενε σ΄ αυτό ήταν αν βρήκε οποιεσδήποτε φωτογραφίες ή ζωγραφικούς πίνακες της μητέρας της. Εκείνη τότε της απάντησε ότι το σπίτι άλλαξε και άλλους ενοίκους και δεν βρήκε τίποτε δικό τους. Μόνο το πιάνο της αδελφής της Δέσπως το οποίο <δώρισε> σε σχολείο στα κατεχόμενα. Εδώ η Αστέρω είναι 4 χρονών.

Collection


H φωτογραφία απεικονίζει την Νίκη Σιακαλλή σε μεγαλύτερη ηλικία, η οποία θα ήταν στην ηλικία των 47 χρόνων.

Collection


Η ταυτότητα εκδόθηκε κατά τη Βρετανική κυριαρχία. Στην ταυτότητα υπάρχει και διεύθυνση του σπιτιού της οικογένειας Σιακαλλή-Μενοίκου (οδός Χαλεπά αρ. 6) στην Αμμόχωστο. Το σπίτι αυτό ήταν στην περιοχή Αλέξανδρου Δημητρίου, κοντά στην σχολή Καλογραιών στην Αμμόχωστο. Η κόρη της, Αστέρω Μενοίκου - με την ιδιότητα του δημοσιογράφου το 1990, επισκέφθηκε το σπίτι της στην Αμμόχωστο - χωρίς φυσικά οποιεσδήποτε διατυπώσεις (δηλαδή χωρίς να δείξει στις κατοχικές αρχές διαβατήριο ή ταυτότητα). Όταν πλησίασε στην είσοδο του σπιτιού της στην Αμμόχωστο είδε με έκπληξη ότι υπήρχε ακόμα στην είσοδο πάνω στο τοίχο του σπιτιού ο αριθμός 6, όπως το άφησαν το 1974.
Η Νίκη Σιακαλλή ήταν και από τις πρώτες που έβγαλαν άδεια οδήγησης στην Αμμόχωστο πριν την Τουρκική εισβολή του 1974. Τα αυτοκίνητα –θυμάται- ήταν λιγοστά, τα μετρούσες στα δάκτυλα του ενός χεριού.

Collection


Οι νεαρές γυναίκες είναι ενδεδυμένες με παραδοσιακές στολές

Collection


Η Νίκη κέρδισε σε διαγωνισμό ομορφιάς στην ηλικία των 18 χρονών. "Με μακρύ φόρεμα διαγωνιστήκαμε" συνηθίζει να λέει γιατί τότε-πριν από περίπου 70 χρόνια δεν παρήλαυναν με μαγιό. Όταν γυρίζει τον χρόνο πίσω θυμάται: "Για τα καλλιστεία έραψα στην ράφταινα μου ένα μακρύ φόρεμα μέχρι το γόνατο. Η δε κομμώτρια μου, μου κτένισε τα μαλλιά και τα έκανε μπούκλες σ' ένα ψηλό κότσο" γιατί έτσι ήταν της μόδας τότε. "Όταν βγήκαμε όλες οι υποψήφιες, είδα όλο αυτό τον κόσμο στο στάδιο - στην Λευκωσία - ο οποίος φώναζε το δικό μου νούμερο". Είναι πολύ περήφανη μέχρι σήμερα, που κέρδισε επάξια σ' αυτό τον διαγωνισμό. ΄Οσοι την γνώρισαν έχουν να θυμούνται μέχρι σήμερα πόσο όμορφη ήταν. ΄Οταν έγινε η Τουρκική εισβολή- 45 χρόνια μετά- η κόρη της Αστέρω είδε μια γνωστή της Βαρωσιώτισσα η οποία μεταξύ άλλων της είπε: "Θυμάμαι την μάμμα σου στο Βαρώσι. "Ήταν πολλά όμορφη!"
Η Νίκη Σιακαλλή δεν βασίστηκε μόνο στην ομορφιά της. Φρόντισε να αποκτήσει γνώσεις και ικανότητες. Παρακολούθησε μαθήματα της γαλλικής γλώσσας και ραπτικής. Τότε οι κοπέλες έπρεπε να μάθουν να ράβουν, να πλέκουν, να κεντούν και να κρατούν το νοικοκυριό τους. Επίσης σπούδασε ζωγραφική σε σχολή στην Γαλλία και έκανε μαθήματα ακορντεόν σε δάσκαλο μουσικής στην Αμμόχωστο, τον κ. Ζυμπουλάκη.
Eπίσης γνώριζε όλους τους ξένους χορούς της εποχής της αλλά και τους Κυπριακούς χορούς. Σε όποια εκδήλωση παρευρισκόταν όταν έβγαινε να χορέψει έκλεβε τις εντυπώσεις.
Είχε και έχει πολύ ωραία φωνή και όταν ήταν νεώτερη και έκανε τις δουλειές στο σπίτι της μητέρας της τραγουδούσε ταυτόχρονα και τότε γνώριζε η γειτονιά ότι <τώρα η Νίκη κάνει τις δουλειές του σπιτιού>!!
Η Νίκη Σιακαλλή ήταν και είναι ένας υπέροχος άνθρωπος, γεμάτη ευαισθησίες, ανθρωπιά και καλοσύνη. Αυτά τα προτερήματα φρόντισε να μεταδώσει και στα παιδιά της. Επίσης φρόντισε οι κόρες της να έχουν ήθος και να προχωρούν στην ζωή τους με την αξία τους και να αποκτήσουν όσες γνώσεις και ικανότητες μπορούν.

Collection


Καθήμενος στο κέντρο βρίσκεται ο Παρασκευάς και εκατέρωθεν οι δυο θυγατέρες του, Νίκη (αριστερά - μητέρα Αστέρως Μενοίκου) και Τούλα (δεξιά). Η Νίκη τότε ήταν 22 ετών, μερικά χρόνια μεγαλύτερη απο την Τούλα. O Παρασκευάς εργάστηκε επί σειρά ετών στην Αγγλία ως γλύπτης.

Collection


Η μητέρα της Αστέρως και Δέσπως Μενοίκου, Νίκη, λίγο καιρό μετά την γέννηση της, το 1932. Στην φωτογραφία η εικονιζόμενη πρέπει να είναι έξι μηνών.
Η ίδια λέει ότι το όνομα της το πήρε γιατί ο παππούς της ήταν Νικόλας και γιατί δίπλα από το σπίτι τους στην Λευκωσία βρισκόταν η εκκλησία του Αγίου Νικολάου.
Στο πίσω μέρος της φωτογραφίας υπάρχει το μήνυμα της μητέρας της Νίκης (γιαγιά Αστέρως Μενοίκου) προς την κουμπάρα της:
"Πολυαγαπημένη μου κουμπάρα,
Σου στέλνω δια ενθύμιον την κάρτα της Νικούλας.
Με αγάπη, η κουμπάρα σου,
Ελένη Παρασκευά"

Collection


Ο παππούς και η γιαγιά της Αστέρως Μενοίκου. Η κόρη τους, Νίκη Σιακαλλή, θυμάται ότι παντρεύτηκαν με συνοικέσιο. Την ζήτησε από τους γονείς της.

Collection