black-and-white photography
photographs
RivivEu
digitisation
Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών
Press and Information Office
Library of Cyprus University of Technology
early-mid 20th century
CC BY-NC-SA 4.0
IMAGE
Trooditissa Monastery
Διάφορες ασχολίες και δραστηριότητες στο χωριό Καλοπαναγιώτης
Ο σουτζιούκος είναι κρεμασμένος για να στεγνώσει. Η μητέρα νανουρίζει το βρέφος. Ζεύγος προετοιμάζει τον μούστο για να παράξουν σουτζιούκο.
Soujouko hanging from the ceiling to dry. The mother singing the infant to sleep. A couple mixing the must to produce the soujouko.
Kalopanayiotis
Στην πλατεία βρίσκονται τα παραδοσιακά καφενεία όπου κάθονται βρακοφόροι άνδρες. Η επιγραφή 'God save the Queen' και τα αρχικά 'ER' υποδηλώνουν ότι η Κύπρος ήταν Αγγλική αποικία την εποχή που λήφθηκε η φωτογραφία και συγκεκριμένα όταν στον θρόνο ήταν η Ελισάβετ.
At the central square there are coffee shops where men wearing the traditional costume, called 'vraka', have a Cypriot coffee. A sign labeled with a 'God save the Queen' phrase and the initials of Elisabeth, 'ER', indicate that Cyprus was a British colony when the photo was taken and specifically during the reign of Elisabeth.
Ο χωρικός και η νεαρή κοπέλα προμηθεύονται νερό.
The villager and the young woman getting water.
Dáli
Πωλητές αποξηραμένου θρουμπιού κοντά στο χωριό Ζώδια
Το αποξηραμένο θρουμπί είναι τοποθετημένο στην πλάτη των γαϊδουριών.
The dried savory is located on the back of the donkeys.
Pano Zodeia
Ηλικιωμένη γυναίκα απο το χωριό Μιτσερό κρατά το αδράχτι και γνέθει το μαλλί γύρω απο αυτό.
Η ηλικιωμένη γυναίκα κάθεται στην βρύση του χωριού.
Mitseró
Καλαθοπλεκτική είναι η τέχνη της κατασκευής καλαθιών, τα οποία κατασκευάζονταν για πρακτικές καθημερινές ανάγκες όπως τη συλλογή και μεταφορά γεωργικών προϊόντων. Τα διάφορα μεγέθη, σχήματα και τεχνικές προσαρμόζονταν αναλόγως της χρήσης του αντικειμένου και το υλικό που χρησιμοποιούσαν για τη κατασκευή του. Στην Κύπρο υπάρχουν διάφορα υλικά καλαθοπλεκτικής/ψαθοπλεκτικής που χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα. Τα περισσότερα βρίσκονται κοντά σε ποταμούς ή τρεχούμενα νερά. Απ΄ όλα τα υλικά εκείνο που βρίσκει κανείς εύκολα είναι το καλάμι. Είναι εύκολο στη χρήση του γιατί όταν φουσκώσει μαλακώνει και μπλέκεται σχετικά εύκολα. Ένα άλλο υλικό είναι η βέργα η οποία χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με το καλάμι ή και μόνη της για πιο στερεά και ανθεκτικά είδη καλαθιών.Άλλα υλικά που χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα είναι οι «βρούλλοι», το «σαμάτζι», οι «βελονίες», το «φλούδι» και τα «σκλινίτζια», είδη βούρλων που αναπτύσσονται σε υγρότοπους. Με τα υλικά αυτά κατασκευάζουν μέχρι σήμερα διάφορα αντικείμενα για τη μεταφορά και φύλαξη των προϊόντων τους καθώς επίσης και διακοσμητικά (http://www.mcit.gov.cy/mcit/chs/chs.nsf/page8f_gr/page8f_gr?OpenDocument).
Basketry / straw-mat making is the craftsmanship which produces baskets. There are very few tools required and the raw material is reed, wicker or straw. Different types of baskets can be made such as the large “kofina”, or woven baskets used for the collection and transportation of agricultural produce, the linen baskets or the baskets used by the fishermen (http://www.unesco.org.cy/Programmes-Basketry_and_strawmat_making,EN-PROGRAMMES-04-02-03-07,EN).
Republic of Cyprus
Ανέμισμα (λίχνισμα) κοντά στο χωριό Πέτρα
Το ανέμισμα είναι η διαδικασία διαχωρισμού του σιταριού απο το άχυρο.
Winnowing is the act of throwing the wheat in the air to separate the grain from the lighter chaff.
Pétra
Γαϊδούρι φορτωμένο με κοφίνια μεταφέροντας ξυλεία
Το γαϊδούρι και ο ιδιοκτήτης του φαίνεται να βρίσκονται σε έναν αεροδιάδρομο.
The donkey and its owner seem to be on an airway
mid-20th century
Μετά τον θερισμό, το σιτάρι ή κριθάρι μαζευόταν σε δέσμες και δενόταν και, στη συνέχεια, μεταφερόταν στα αλώνια. Τα αλώνια ήταν ισοπεδωμένα χωράφια, κάποτε στρωμένα με ίσιες σιδερόπετρες πλακωτές. Τα δεμάτια λύνονταν και τα στάχια σκορπίζονταν στο αλώνι. Έστρωναν και κατάσσιζαν, δηλαδή σκορπούσαν, τα δεμάτια σε πάχος δύο ποδιών και μετά τα ανακάτωναν με τα δεκράνια [ξύλινα εργαλεία που έμοιαζαν με κτενιά, με δύο μόνο διχάλια]. Στη συνέχεια, έδεναν με σχοινιά σ' ένα γαϊδούρι ή αγελάδα τη δουκάνη που αποτελείτο από δύο πλατειές σανίδες, ενωμένες κατά μήκος. Στην κάτω επιφάνεια έφεραν σε σειρές και σε απόσταση μιας ίντζας κοφτερές αδκιακόπετρες ή τσακμακόπετρες, δηλαδή σκληρές, μικρές πέτρες. Οι αδκιακόπετρες εφαρμόζονταν μέσα σε ειδικές σχισμές που χάραζαν πάνω στο ξύλο. Τις αδκιακόπετρες ή αδκιάτζια, τις έπαιρναν από πέτρες σκληρές που τις έσπαζαν με το ματσίν [βαρύ σφυρί]. Τα ζώα έσερναν τη δουκάνη κυκλικά, για ώρες, πάνω από τα δεμάτια. Ο γεωργός, τον οποίο ονόμαζαν αλωνευτή, έβαζε μια καρέκλα και καθόταν πάνω στη δουκάνη. Πίσω από την καρέκλα υπήρχε ένα δοχείο, συνήθως παλιός τενεκές του πετρελαίου, όπου έβαζαν τις «τσίλιες», δηλαδή τα κόπρια των ζώων μαζεύοντάς τα με ένα μικρό εργαλείο (φτυάρι) για να μην μπαίνουν στο μάλαμα, δηλαδή στα κατακομμένα σπαρτά. Ο αλωνευτής καθοδηγούσε το ζώο και περνούσε πολλές φορές πάνω από τα στάχυα μέχρι που γίνονταν ένα μείγμα σπόρων και άχυρου. Μετά το κατάκομμα του σπαρτού με τη δουκάνη έπρεπε γυρίσουν το μάλαμα με τα δεκράνια [δικράνια] και συνέχιζαν το αλώνισμα για να κοπεί καλά και το σπαρτό που γύρισαν. Πρόσθεταν κι άλλα δεμάτια και συνέχιζαν το αλώνισμα μέχρις ότου γίνει «ψιλό» το μάλαμα, δηλαδή κομμένο σε μικρά κομμάτια. Ακολουθούσε το ανέμισμα (Δημοτικό Σχολείο Αγίας Βαρβάρας 1991, 59-60, Πίπης 2000, 102-103 (http://foodmuseum.cs.ucy.ac.cy/web/guest/parsintages/civitem/2612).).
Threshing is the act of separating out grain by the feet of people or oxen and still later with the use of a flail.
Léfka