digitisation
photographs
RivivEU
refugees
Ο Πρόδρομος, το γένος Καζαμία, γεννήθηκε στις 10.1.1911 στο χωριό Αγριδάκι της επαρχίας Κερύνειας και είχε πέντε αδέλφια, την Πολυξένη, την Μελανή, τον Κώστα, τον Κυριάκο και την Καλλένη. Γονείς τους ήταν ο Γιώργος Καζαμίας 'Ψηλός' και η Ελένη Καζαμία. Στην ηλικία των 11 χρονών μετακόμισε στον Άγιο Δομέτιο στη Λευκωσία για να μάθει την τέχνη του ξυλουργού. Τα παιδιά του περηφανεύονται ότι ήταν ένας εργατικός άνθρωπος και εξαίρετος σύζυγος και πατέρας.
Prodromos was born on 10.1.1911 in Agridaki village in Kyrenia district and had five siblings, Polyxeni, Melani, Kostas, Kyriacos and Kalleni. At the age of 11, he moved to Agios Dometios in Nicosia to learn the craftmanship of woodworking. He was a hard-working man and an excellent husband and father.
Αντωνία Προδρόμου
Antonia Prodromou
Library of Cyprus University of Technology
Digital Heritage Research Lab Cyprus University of Technology
ca. 1950
CC BY-NC-SA 4.0
IMAGE
Nicosia
Ο Πρόδρομος, το γένος Καζαμία, γεννήθηκε στις 10.1.1911 στο χωριό Αγριδάκι της επαρχίας Κερύνειας και είχε πέντε αδέλφια, την Πολυξένη, την Μελανή, τον Κώστα, τον Κυριάκο και την Καλλένη. Γονείς τους ήταν ο Γιώργος 'Ψηλός' και η Ελένη Καζαμία. Στην ηλικία των 11 χρονών μετακόμισε στον Άγιο Δομέτιο στη Λευκωσία για να μάθει την τέχνη του ξυλουργού. Τα παιδιά του περηφανεύονται ότι ήταν ένας εργατικός άνθρωπος και εξαίρετος σύζυγος και πατέρας.
ca. 1935
Σχολή ραπτικής κ. Χρυστάλλας στην Παλιά Λευκωσία
Η φωτογραφία απεικονίζει τις μαθήτριες της σχολής και την κ. Χρυστάλλα στο κέντρο. Οι μαθήτριες είναι ενδεδυμένες με την στολή της σχολής, δηλ. μαύρο φόρεμα και άσπρο κολλάρο, εκατέρωθεν υπάρχουν κούκλες με φορέματα αλλά διακρίνονται και περιοδικά μόδας της εποχής πάνω στο μικρό τραπέζι. Τέταρτη απο αριστερά και ιστάμενη αναγνωρίζεται η Χριστίνα Γαβριηλίδου-Χατζημιχαήλ, η οποία αναγκάστηκε λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης της οικογένειας να εγκαταλείψει το σχολείο στα 13 της χρόνια. Η Χριστίνα μαζί με τους αδερφούς της, Βύρωνα και Αβραάμ, φοιτούσαν στο Δημοτικό σχολείο του Αγ. Κασσιανού στην Παλιά Λευκωσία και έπειτα στο Παγκύπριο Γυμνάσιο. Ωστόσο, στην Δευτέρα τάξη του Γυμνασίου τα παιδιά δεν είχαν τα λεφτά να πληρώσουν ώστε να παραλάβουν το ενδεικτικό προόδου τους. Έτσι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το σχολείο και η Χριστίνα αποφάσισε να φοιτήσει σε σχολή ραπτικής. Η νεαρή κοπέλα στα 17 της χρόνια τοποθέτησε πινακίδα στην εξώπορτα του σπιτιού της ότι έραβε φορέματα, 1.5 σελίνι τα πρόχειρα και 3 σελίνια τα επίσημα.
The photograph depicts the students of the academy and Mrs. Chrystalla in the center. The students wear the uniform of the school, i.e. black dress with white collar. Christina Gavrielides-Chatzimichael is recognised standing fourth from left, who was compelled to withdraw from school at the age of 13 due to the difficult economic situation of her family. Christina and her two brothers, Byron and Avraam, were students at the primary school of St. Kassianos in Old Nicosia and then at the Pancyprian Gymnasium. However, at the second grade the children had to withdraw from school because the family did not have sufficient money to pay for the certificates. Therefore they had to withdraw school and Christina decided to be enrolled at a tailoring school. At the age of 17, Christina put a sign in front of her house as a tailor saying that she charges 1.5 shillings for casual dresses and 3 shillings for formal dresses.
c. 1934/1935
Τα νεαρά άτομα είναι ο Βύρων Γαβριηλίδης στα αριστερά, ο οποίος κρατά στα χέρια του έναν πετεινό, ένας φίλος του, ο οποίος κρατά στα χέρια του ένα περιστέρι και η Χρίστινα Γαβριηλίδη, η οποία είναι καθήμενη και κρατά μια γάτα.
Young people are Byron Gavrielides standing on the left, who holds a rooster, a friend of Byron, who holds a pigeon and Chrstina Gavrielides, who sits and holds a cat.
Η οικογένεια της Κατερίνας Χατζημιχαήλ-Γαβριηλίδη με φίλους
Πίσω δεξιά εικονίζεται η Κατερίνα και δίπλα της μια μαυροφορημένη Μικρασιάτισσα, την οποία είχε προσκαλέσει η Κατερίνα να μένουν όλοι μαζί μετά τον χαμό του γιου της. Στο κέντρο βρίσκεται ο μικρός Βύρων και μπροστά ο αδερφός του, Αβραάμ, στα δεξιά η μικρή Χριστίνα, κρατώντας το μαντολίνο της, και στα αριστερά ένας φίλος της οικογένειας να κρατά μια γάτα. Η φωτογραφία ελήφθη σε μια απο τις οικίες που ενοικίαζε η οικογένεια στην Παλιά Λευκωσία.
Katerina is pictured on the right back along with a black-dressed elder woman, who had lost her son, and was invited by Katerina to her house to live with them. In the center little Byron is pictured. In front of him his brother, Avraam, sits along with Christina on the right holding her mandolin and on the left there is a friend of the family holding a cat. The photograph was captured at one of the houses which the family rented in Old Nicosia.
Η Κατερίνα και η Χριστίνα Γαβριηλίδη-Χατζημιχαήλ μαζί με φίλες στον κήπο της Λευκωσίας
Η Κατερίνα αναγνωρίζεται καθήμενη στα δεξιά και η Χριστίνα δεύτερη ιστάμενη απο αριστερά.
Katerina is depicted sitted on the right and Christina standing second from left.
1934
Η Χριστίνα Γαβριηλίδη με φίλες της στο Μοναστήρι του Κύκκου
Η Χριστίνα κρατά στα χέρια το μαντολίνο της, περιτριγυρισμένη απο φίλες της σε ανέμελες στιγμές στο Μοναστήρι του Κύκκου. Η Χριστίνα είχε μάθει απο μικρή ηλικία να παίζει μαντολίνο και να τραγουδά.
Christina holding her mandolin surrounded by her friends at the Kykkos Monastery. Christina learned to play the mandolin and singing when she was a little girl.
Η Κατερίνα Χατζημιχαήλ-Γαβριηλίδη και τα πέντε παιδιά της σε μεγαλύτερη ηλικία
Η προσφυγοποίηση οικογενειών απο την Μικρά Ασία, και δη χήρων γυναικών, τις ανάγκασε να δώσουν τα παιδιά τους για υιοθεσία αφού τα μέσα για την ανατροφή τους ήταν ανύπαρκτα. Η Κατερίνα, όμως, δεν αποδέχθηκε να αποχωριστεί τα παιδιά της. Η οικογένεια βίωσε δύσκολες μέρες γι' αυτό και όλοι αναγκάστηκαν να βγουν στη βιοπάλη. Αυτό τους έδεσε ακόμα περισσότερο ως οικογένεια. Στο κέντρο αναγνωρίζεται η Κατερίνα και εκατέρωθέν της, οι γιοί της, Κυριάκος και Μιχάλης ενώ πίσω της ιστάμενοι βρίσκονται ο γιός της, Αβραάμ, η θυγατέρα της, Χριστίνα, η οποία είχε ήδη αρχίσει να μαθαίνει την ραπτική τέχνη, αλλά και ο μικρότερος γιός της, Βύρων.
Refugee families from Anatolia, especially widows, were compelled to give their children for adoption. However, Katerina did not accept to be separated from their children. The family passed through difficult times and as a consequence all the children had to work. Katerina is depicted in the centre and Kyriacos and Michael are on each side of her. Standing, on the back, are Avraam, Christina and the little Byron.
1930s
Η Κατερίνα Χατζημιχαήλ-Γαβριηλίδη στην Αθήνα
Το 1928, η Κατερίνα ταξίδεψε στην Αθήνα για να παραλάβει την αποζημίωση που αναλογούσε σε όλους τους πρόσφυγες απο την Μικρά Ασία όπως προνοούσε η Συνθήκη της Λωζάνης. Στην φωτογραφία απεικονίζεται η Κατερίνα και μερικοί συγγενείς της, οι οποίοι στην Αθήνα διέμεναν σε καταυλισμούς.
In 1928, Katerina traveled to Athens to receive the compensation which every refugee from Anatolia was entitled after the Treaty of Lausanne. The photograph depicts the Katerina and some of her relatives in an encampment.
1928
Athens
Πιστοποιητικό παραμονής σε καραντίνα της οικογένειας της Κατερίνας Χατζημιχαήλ όταν κατέφτασαν στην Κύπρο ως πρόσφυγες λόγω της Μικρασιατικής καταστροφής
Το έγγραφο αποτελεί το μοναδικό σωζόμενο έντυπο τέτοιου τύπου στην Κύπρο. Το 1922, όπως όλοι οι Έλληνες της Μικράς Ασίας αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις οικίες τους ως συνέπεια της Μικρασιατικής καταστροφής, έτσι και η Κατερίνα και τα παιδιά της επιβιβάστηκαν σε ένα πλοιάριο και μετά απο ταξίδι 14 ημερών έφτασαν στην Λάρνακα. Ωστόσο, η Βρετανική διοίκηση του νησιού δεν επέτρεπε στους πρόσφυγες να αποβιβαστούν, εκτός εαν πλήρωναν για την είσοδό τους στο νησί αλλά και την παραμονή τους στο λοιμοκαθαρτήριο της Λάρνακας αφού φοβόντουσαν την πιθανότητα ότι οι πρόφυγες έφεραν λοιμώδεις ασθένειες. Το παρόν έγγραφο επικυρώνει ότι η Κατερίνα και τα πέντε παιδιά της παρέμειναν για κάποιες μέρες στο λοιμοκαθαρτήριο Λάρνακας. Εκτός αυτού, απο το έγγραφο πληροφορούμαστε και άλλες σημαντικότατες πληροφορίες όπως η ημερομηνία εισόδου τους στην Κύπρο στις 3 Δεκεμβρίου 1922 και το πλοιάριο με το οποίο έφτασαν, το Fed El Rahman, από το Ανεμούριο. Σημαίνουσας σημασίας αποτελεί το γεγονός ότι η Κατερίνα και τα παιδιά της εγγράφηκαν με το επίθετό της και όχι του αποβιώσαντος συζύγου της αλλά και ότι ο μικρός Βύρωνας, το τελευταίο παιδί της οικογένειας είχε γραφεί ως Γαβριήλ. Αυτό γιατί λίγο καιρό μετά την γέννησή του ο πατέρας του, Γαβριήλ, απεβίωσε και για τον λόγο αυτό πολλοί τον αποκαλούσαν με το όνομα του πατέρα του. Το έγγραφο εκδόθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1928, όταν η Κατερίνα έλαβε ειδοποίηση ότι έπρεπε να ταξιδέψει στην Ελλάδα για να παραλάβει την αποζημίωση που της αναλογούσε όπως προνοούσε η Συνθήκη της Λωζάνης.
This document stands as the only extant of this type in Cyprus. In 1922, after the Greco-Turkish war (1919-1922), Katerina and her five children sailed for 14 days and arrived in Larnaca, . However, the British government did not allow the refugees to disembark, unless they would pay for their entry and staying in a quarantine station, due to the fear of these refugees carrying contagious diseases. The present document validates that Katerina and her five children stayed for a few days at the quarantine station in Larnaca. Additional information are extracted from the document such as the date of their entry to the island, i.e. 3rd December 1922, and the vessel with which they arrived from Anemourion, i.e. Fed El Rahman. Important information is the fact that Katerina and her children were recorded with Katerina's surname and not her husband's and that her little son was recorded as Gavriel, as his recently died father, and not Byron, as it was his original name. The document was issued on 8th February 1928, when Katerina had to travel to Greece to receive the compensation which every refugee from Anatolia was entitled after the Treaty of Lausanne.
Larnaca